Visie
Ik ben Emmalien Springer. In 2011 richtte ik Bureau Springer op om mijn werk met hoogbegaafde kinderen, jongeren en volwassenen, ouders, scholen en professionals een eigen plek te geven.
Sinds 1987 werk ik met hoogbegaafdheid in onderwijs, zorg en begeleiding. In die jaren zag ik steeds opnieuw hoe hoogbegaafdheid werd versmald tot intelligentie, talent, prestaties, kenmerken of problemen. Ik ontmoette kinderen die niet werden begrepen, jongeren die vastliepen, volwassenen die zichzelf pas laat herkenden en professionals die voelden dat gedrag of diagnostiek niet het volledige verhaal vertelde.
Daarom staat bij Bureau Springer niet intelligentie centraal, maar de ontwikkeling van de mens als geheel.
Hoogbegaafdheid als ontwikkeling
Hoogbegaafdheid is een natuurlijke variatie in menselijke ontwikkeling. Zij beïnvloedt de manier waarop iemand waarneemt, denkt, voelt, leert, betekenis geeft en zich tot de omgeving verhoudt. Denken, voelen, lichamelijke reacties, betekenisgeving en betrokkenheid zijn daarbij niet van elkaar los te maken.
Hoogbegaafdheid kan bijzondere mogelijkheden met zich meebrengen, zoals creativiteit, nieuwsgierigheid, morele betrokkenheid en het vermogen complexe samenhangen te doorzien. Maar mogelijkheden ontwikkelen zich niet vanzelf. Zij krijgen vorm in de voortdurende wisselwerking tussen de persoon en de omgeving.
Wanneer voldoende ruimte bestaat voor uitdaging, autonomie, verbondenheid, begrenzing en herstel, kan ontwikkeling open en beweeglijk blijven. Wanneer afstemming langdurig ontbreekt of belasting zich opstapelt, kan iemand zich beschermend gaan organiseren. Aanpassen, perfectionisme, terugtrekken, overpresteren of verzet staan dan niet los van de omstandigheden waarin zij zijn ontstaan.
Gedrag begrijpen in samenhang
Bureau Springer kijkt daarom niet alleen naar wat iemand doet, presteert of laat zien. Ook de processen daaronder zijn van belang: hoe iemand waarneemt en betekenis geeft, wat iemand heeft meegemaakt, welke verwachtingen zijn ontstaan, hoe belasting wordt verwerkt en hoeveel herstel nog mogelijk is.
Dat betekent niet dat ieder gedrag gezond of wenselijk is of dat iedere moeilijkheid vanuit hoogbegaafdheid kan worden verklaard. Gedrag moet waar nodig worden begrensd en psychische problematiek moet serieus worden onderzocht. Maar zichtbaar gedrag is niet automatisch een verklaring voor zichzelf.
Een ontwikkelingsgericht perspectief helpt daarom onderscheid te maken tussen mogelijkheden, ervaringen, beschermende patronen, tijdelijke of langdurige belasting en eventuele bijkomende problematiek. Het vervangt onderwijs, diagnostiek of behandeling niet, maar maakt het mogelijk nauwkeuriger te begrijpen wat er in deze persoon en deze ontwikkelingsgeschiedenis gebeurt.
De ontwikkeling van deze visie
Deze visie is ontstaan uit bijna veertig jaar praktijkervaring, studie, reflectie en gesprekken met hoogbegaafde kinderen, jongeren en volwassenen, ouders, onderwijsprofessionals, hulpverleners, wetenschappers en andere deskundigen.
In de loop van de jaren verschoof mijn aandacht steeds verder van hoogbegaafdheid als talent of prestatie naar hoogbegaafdheid als ontwikkelingsproces. Die visie is uitgewerkt in boeken, artikelen en andere publicaties en vormt de basis van de kennisbank op deze website.
Bureau Springer wil bijdragen aan een manier van kijken waarin hoogbegaafde mensen niet worden gereduceerd tot intelligentie, prestatie, gedrag of diagnose, maar worden begrepen binnen hun volledige ontwikkelingscontext.